Pieczarka miejska
Wystepowanie
Coraz pospolitsza w Polsce. Rośnie w miastach — na trawnikach, w parkach, na skwerach, poboczach dróg, w ogrodach, na hałdach żużlu i gruzie. Preferuje gleby ubite, zasobne w azot. Występuje pojedynczo lub w grupach, często w szczelinach chodników i przy krawężnikach. Wyjątkowo odporna na zanieczyszczenia i ubijanie gleby.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 5–12 cm, początkowo kulisty, później wypukły do płaskiego. Barwa biała do brudnoszarej, często przybrudzona ziemią. Powierzchnia gładka, sucha. Trzon 4–8 cm długości, 1,5–3 cm grubości, krótki, gruby, pełny, z podwójnym pierścieniem (jak kołnierz — górna część pierścienia odgięta w górę, dolna w dół). Podstawa często zagłębiona w glebie. Miąższ biały, po uszkodzeniu powoli różowiejący lub pozostający biały. Zapach przyjemny, grzybowy. Smak* łagodny. Blaszki początkowo różowe, później czekoladowobrązowe do czarnych.
Sezon
Od maja do listopada (długi sezon).
Jadalnosc
*JADALNY, smaczny! Nie wymaga obgotowywania. Nadaje się do smażenia, duszenia, zup i sosów. Miąższ jędrny, chrupki. Grzyb odporny na zanieczyszczenia, ale nie należy zbierać przy ruchliwych ulicach i w rejonach przemysłowych* ze względu na metale ciężkie. Można uprawiać w ogrodzie.