Potencjal grzybowy w wojewodztwach

Bory Dolnośląskie i Sudety tworzą zróżnicowany krajobraz leśny — od suchych borów sosnowych po górskie lasy bukowe. To region o wysokim potencjale zarówno dla grzybów typowo nizinnych, jak i górskich.

Bory Tucholskie i rozległe lasy mieszane to raj dla grzybiarzy. Przewaga sosny z domieszką buka i dębu sprzyja wielu gatunkom, szczególnie w wilgotnych latach.

Roztocze i Polesie Lubelskie oferują unikalne siedliska — lasy bukowe, sosnowe i bagienne. Region słynie z obfitych stanowisk rydzów i borowików, zwłaszcza w Puszczy Solskiej.

Puszcza Notecka i rozległe bory sosnowe to jeden z najlepszych regionów na maślaki i podgrzybki w Polsce. Piaszczyste gleby i suchsze lasy sprzyjają grzybom mikoryzowym z sosną.

Lasy Spalskie i Puszcza Pilicka to zielone płuca regionu. Lasy mieszane z przewagą sosny i dębu zapewniają dobre warunki dla borowików i podgrzybków przez cały sezon.

Beskidy i Puszcza Niepołomicka oferują bogactwo siedlisk — od górskich lasów bukowych po nizinne bory. W górach królują borowiki i rydze, a w Puszczy Niepołomickiej nie brakuje podgrzybków i opieniek.

Puszcza Kozienicka i lasy mieszane Mazowsza oferują dobre warunki dla grzybiarzy. Uwaga: Puszcza Kampinoska to Kampinoski Park Narodowy — zbieranie grzybów jest tam zabronione. Poza parkiem, w Lasach Państwowych regionu, znajdziesz borowiki, podgrzybki i kanie na skrajach lasów.

Lasy Stobrawsko-Gorzowskie i Bory Niemodlińskie to zwarte kompleksy leśne z przewagą sosny. Region o stabilnym, dobrym potencjale dla podstawowych gatunków grzybów jadalnych.

Bieszczady i Pogórze Karpackie to jeden z najbogatszych regionów grzybowych w Polsce. Lasy bukowo-jodłowe sprzyjają borowikom szlachetnym, rydzom i opieńkom, a niższe partie porastają kurki i podgrzybki.

Puszcza Augustowska i lasy Puszczy Białowieskiej poza ścisłym parkiem narodowym oferują unikatowe ekosystemy o najwyższym stopniu naturalności. Uwaga: Białowieski Park Narodowy (część ścisła) to obszar chroniony — zbieranie grzybów jest tam zabronione. W pozostałych częściach Puszczy (Lasy Państwowe) znajdziesz ogromną różnorodność — od borowików po rzadkie koźlarze.

Kaszuby i Bory Tucholskie to kraina jezior i lasów mieszanych. Wilgotniejszy klimat i urozmaicona rzeźba terenu sprzyjają kurtkom, borowikom i podgrzybkom, a na obrzeżach lasów licznie pojawia się kania.

Beskidy i Lasy Lublinieckie oferują dobre warunki dla grzybiarzy. W górskich partiach dominują borowiki i rydze, a w lasach sosnowo-dębowych na niżinach nie brakuje kurek i podgrzybków.

Lasy Cisowsko-Orłowińskie i region świętokrzyski to jedne z najstarszych lasów w Polsce. Jodła, buk i sosna tworzą różnorodne siedliska, w których doskonale czują się borowiki, rydze i kurki. Uwaga: Puszcza Jodłowa to część Świętokrzyskiego Parku Narodowego — zbieranie grzybów jest tam zabronione. Poza parkiem Lasy Państwowe regionu są dostępne dla grzybiarzy.

Puszcza Piska i Lasy Mazurskie to rozległe kompleksy leśne z przewagą sosny i świerka. Długie, wilgotne lata sprzyjają obfitym wysypom borowików, kurek i kozlarzy, a rydze licznie pojawiają się w młodnikach.

Puszcza Notecka i Lasy Wielkopolskie oferują doskonałe warunki dla grzybów mikoryzowych z sosną. To region maślaków i podgrzybków, ale nie brakuje też borowików, kurek i kani, które chętnie rosną na skrajach lasów.

Puszcza Wkrzańska i Lasy Drawskie to rozległe bory z dużą ilością wilgoci. Klimat bałtycki i piaszczyste gleby sprzyjają przede wszystkim kurkom, borowikom i maślakom, a na obrzeżach lasów masowo pojawia się kania.