Muchomor wiosenny

Wystepowanie

UWAGA: Według grzyby.pl gatunek ten prawdopodobnie nie występuje w Polsce — znalezione okazy to błędnie oznaczony muchomor jadowity (A. virosa) lub biała forma muchomora zielonawego (A. phalloides var. alba).

Rzadszy od muchomora zielonawego i jadowitego. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod dębami, bukami i grabami. Preferuje ciepłe, nasłonecznione stanowiska na glebach wapiennych. Pojawia się wcześniej niż inne muchomory — stąd nazwa. Występuje pojedynczo lub w małych grupach.

Wyglad

*Kapelusz o średnicy 4–10 cm, początkowo dzwonkowaty do wypukłego, później płaski, gładki, jedwabiście błyszczący. Barwa czysto biała, czasem z kremowym odcieniem. Trzon 5–12 cm długości, 1–2 cm grubości, walcowaty, biały, z wyraźną bulwiastą podstawą otoczoną białą, workowatą pochwą. Pierścień biały, delikatny, często zanikający. Miąższ biały, nie zmienia barwy. Zapach słaby, u starszych grzybów nieprzyjemny. Smak* słodkawy. Blaszki białe, gęste, wolne.

Sezon

Od maja do sierpnia (wcześniej niż inne muchomory).

Jadalnosc

*ŚMIERTELNIE TRUJĄCY!* Zawiera te same amatoksyny co muchomor zielonawy i jadowity. Objawy identyczne: faza żołądkowo-jelitowa (6–12h), pozorna poprawa, ostra niewydolność wątroby i nerek. Śmiertelność 10–30%. Szczególnie niebezpieczny, bo pojawia się wiosną, gdy zbiera się inne wiosenne grzyby (np. smardze, pieczarki). Łatwo o pomyłkę z jadalnymi gatunkami.