Mleczaj jodłowy
Występowanie
Rośnie wyłącznie pod jodłami, w lasach jodłowych i mieszanych z udziałem jodły. Preferuje górskie i podgórskie rejony Polski — Karpaty, Sudety, Góry Świętokrzyskie. Tworzy ścisłą mikoryzę z jodłą pospolitą. W niżu bardzo rzadki. W górach lokalnie pospolity.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 5–15 cm, początkowo wypukły, potem płaski i w końcu lejkowaty. Barwa łososiowopomarańczowa do morelowej, z wyraźnymi, ciemniejszymi koncentrycznymi strefami. Brzeg długo podwinięty. Blaszki gęste, bladopomarańczowe, po uszkodzeniu zieleniejące. Trzon 4–8 cm wysokości, walcowaty, jaśniejszy od kapelusza, z drobnymi dołkami. Miąższ pomarańczowołososiowy, po przekrojeniu powoli zielenieje. Mleczko morelowołososiowe, bardzo powoli zielenieje (nawet po godzinie). Zapach przyjemny, owocowy. Smak łagodny.
Sezon
Od sierpnia do października. W górach pojawia się w wyższych partiach nawet we wrześniu.
Jadalność
Jadalny, ceniony na równi z rydzem. Ma delikatny, orzechowo-owocowy smak. Nadaje się do smażenia, duszenia, marynowania. Uważany przez wielu za smaczniejszy od rydza pospolitego. W krajach Europy Zachodniej (szczególnie we Francji) uznawany za przysmak.