Mleczaj smaczny
Wystepowanie
Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, pod bukami, dębami i grabami. Preferuje gleby żyzne, wilgotne, próchniczne. W Polsce dość częsty, ale niezbyt liczny. Występuje pojedynczo lub w małych grupach.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 5–15 cm, początkowo łukowaty, potem płaski z wgłębieniem pośrodku, u starszych lejkowaty. Barwa od morelowoochrowej do rdzawobrązowej, bez strefowania. Powierzchnia sucha, matowa, gładka do drobnoziarnistej. Blaszki gęste, jasnożółte do ochrowych, po uszkodzeniu brązowiejące. Trzon 4–10 cm wysokości, walcowaty, twardy, barwy jaśniejszej niż kapelusz. Miąższ biały do kremowego, po przekrojeniu brązowiejący, twardy. Mleczko obfite, białe, niezmieniające barwy, o bardzo charakterystycznym zapachu przypominającym gotowaną rybę lub śledzie. Zapach wyczuwalny już z daleka. Smak łagodny.
Sezon
Od lipca do października. Szczyt występowania w sierpniu i wrześniu.
Jadalnosc
Jadalny i smaczny. Jeden z lepszych mleczajów jadalnych. Miąższ jest twardy i jędrny, dobrze trzyma strukturę przy smażeniu. Nadaje się do duszenia, smażenia, zup. Charakterystyczny rybi zapach znika po obróbce termicznej. Wymaga dokładnego oczyszczenia. Ze względu na twardość miąższu nie nadaje się do suszenia.