Łuskwiak nastroszony
Wystepowanie
Rośnie gromadnie na pniach i pniakach drzew liściastych i iglastych, głównie u podstawy pni. Pasożyt i saprotrof. Preferuje drzewa liściaste (buk, grab, dąb). W Polsce dość pospolity, ale rzadziej zbierany. Występuje od nizin po góry.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 3–10 cm, początkowo wypukły, potem płaski. Barwa żółtobrązowa do rdzawobrązowej. Powierzchnia sucha, gęsto pokryta odstającymi, ciemnymi *łuskami (stąd nazwa "nastroszony" i "squarrosa" = szorstka). Łuski są wyraźne, ostro zakończone. Brzeg kapelusza z resztkami osłony. Blaszki gęste, przyrośnięte, początkowo jasnożółte, później rdzawobrązowe. Trzon 5–12 cm wysokości, walcowaty, ku podstawie zwężony, żółtawy, gęsto pokryty łuskami, z pierścieniem włóknistym*. Miąższ żółtawy, z wiekiem brązowiejący, smak łagodny do lekko gorzkiego. Zapach rzepowaty (charakterystyczny, nieco octowy).
Sezon
Od sierpnia do listopada.
Jadalnosc
Jadalny, ale niskiej jakości. Niektóre źródła podają, że jest niejadalny z powodu gorzkawego smaku i nieprzyjemnego zapachu. Po ugotowaniu smak staje się akceptowalny, ale grzyb nie jest zalecany ze względu na możliwe dolegliwości żołądkowe. W Polsce raczej omijany. Wymaga długiego gotowania. Uwaga: może wchodzić w reakcje z alkoholem u wrażliwych osób (podobnie jak czernidłak). Lepiej unikać.