Lejkówka zielonawa
Wystepowanie
Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, pod dębami, bukami i brzozami, na ściółce. Preferuje gleby żyzne, próchniczne. W Polsce dość pospolita, ale niezbyt liczna. Występuje pojedynczo lub w małych grupkach.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 3–10 cm, początkowo wypukły, potem płaski z małym wgłębieniem, w końcu lejkowaty. Barwa zielonkawa do szarozielonej, z wiekiem blaknie do żółtawozielonej. Powierzchnia gładka, w stanie wilgotnym śliska. Blaszki gęste, zbiegające na trzon, zielonawożółte. Trzon 3–6 cm wysokości, walcowaty, jaśniejszy od kapelusza — zielonawokremowy. Miąższ cienki, zielonkawy, niezmieniający barwy. Zapach bardzo silny, charakterystyczny — *anyżowy*. Jest to jeden z najbardziej aromatycznych grzybów w polskich lasach. Smak łagodny, anyżowy.
Sezon
Od sierpnia do listopada.
Jadalnosc
Jadalny, używany głównie jako grzyb przyprawowy. Ze względu na intensywny anyżowy aromat doskonały do suszenia i mielenia na proszek — jako przyprawa do zup, sosów, dań mięsnych. Można dodawać pojedyncze sztuki do potraw dla aromatu. W niewielkich ilościach nadaje potrawom ciekawy, anyżowy posmak. Nie nadaje się jako samodzielne danie (cienki miąższ). Bezpieczny i łatwo rozpoznawalny.