Płachetka zwyczajna
Wystepowanie
Rośnie w lasach iglastych i mieszanych, pod sosnami, świerkami, rzadziej pod brzozami. Preferuje gleby kwaśne, piaszczyste, w borach i na wrzosowiskach. W Polsce dość częsty, szczególnie w górach (Sudety, Karpaty) i na Pomorzu. Występuje gromadnie, często w grupach.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 4–12 cm, początkowo jajowaty, potem dzwonkowaty do płaskiego z tępym garbem. Barwa ochrowobrązowa do żółtobrązowej, u młodych okazów pokryty białawym nalotem (resztki osłony). Powierzchnia sucha, promieniście pomarszczona. Brzeg długo podwinięty, z resztkami osłony. Blaszki gęste, przyrośnięte zatoką, początkowo szarofioletowe, później rdzawobrązowe (od zarodników). Trzon 5–12 cm wysokości, walcowaty, u podstawy bulwiasty, barwy białej do jasnobrązowej. *Pierścień* błoniasty i trwały — cecha charakterystyczna. Miąższ białawy do brązowawego, niezmieniający barwy. Zapach przyjemny, grzybowy. Smak łagodny.
Sezon
Od sierpnia do października. Szczyt we wrześniu.
Jadalnosc
Jadalny, smaczny. Jeden z lepszych grzybów jesiennych. Nadaje się do smażenia, duszenia, zup, marynat i suszenia. Ma jędrny miąższ i przyjemny smak. Jest bezpieczny i łatwy do rozpoznania dzięki pierścieniowi na trzonie. W górach bardzo ceniony. Uwaga: upewnij się, że ma pierścień — to kluczowa cecha odróżniająca od niebezpiecznych gatunków.