Borowik usiatkowany
Wystepowanie
Borowik usiatkowany, dawniej uważany za odmianę prawdziwka, występuje głównie w lasach liściastych i mieszanych. Tworzy mikoryzę przede wszystkim z dębem (szypułkowym i bezszypułkowym), bukiem i grabem, rzadziej z lipą i leszczyną. Preferuje stanowiska ciepłe, nasłonecznione, na glebach wapiennych, zasobnych w składniki mineralne. Pojawia się na skrajach lasów, w parkach, alejach i na poboczach dróg leśnych. W przeciwieństwie do borowika szlachetnego rzadziej rośnie w borach iglastych. W górach spotykany niżej niż prawdziwek.
Wyglad
Kapelusz średnicy 6–20 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia aksamitna, sucha (w wilgotne dni nieco lepka), często popękana w nieregularne poligoniki, co nadaje mu charakterystyczną marmurkowatość. Barwa od jasnobrązowej, szarobrązowej do ciemnobrązowej. Rurki drobne, początkowo białawe, potem żółtawozielone, z wiekiem przy brzegu czerwonawe. Pory drobne, żółte, z czasem oliwkowozielone. Trzon wysokości 6–16 cm, gruby, maczugowaty, kremowy do jasnobrązowego, pokryty wyraźną, gęstą, białą siateczką sięgającą aż do podstawy — to kluczowa cecha odróżniająca go od borowika szlachetnego. Miąższ biały, jędrny, pod skórką niezmieniający barwy. Zapach przyjemny, lekko anyżkowy. Smak słodkawy, orzechowy.
Sezon
Od czerwca do września. Pojawia się wcześniej niż borowik szlachetny — pierwsze okazy można znaleźć już w połowie czerwca.
Jadalnosc
Jadalny, wysoko ceniony. W smaku i aromacie nie ustępuje prawdziwkowi, a niektórzy uznają go nawet za lepszy. Nadaje się do suszenia, smażenia, duszenia, marynowania. Po wysuszeniu ciemnieje i rozwija intensywny aromat.