Krwistoborowik szatański
Wystepowanie
Krwistoborowik szatański, zwany potocznie szatanem, to jeden z najbardziej rozpoznawalnych grzybów trujących. Występuje w lasach liściastych, głównie pod dębami, bukami, grabami, na glebach wapiennych, ciepłych i nasłonecznionych. Preferuje stanowiska suchsze, skraje lasów, parki, nasypy kolejowe. W Polsce rzadki, objęty ochroną częściową. Częściej spotykany w cieplejszych rejonach Europy (południowa Europa). Występuje głównie na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej i w Sudetach.
Wyglad
Kapelusz średnicy 6–25 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia gładka, sucha, charakterystyczna — kremowobiała do jasnoszarej, często z oliwkowym odcieniem. Rurki żółte, z wiekiem żółtozielone. Pory drobne, początkowo żółte, później krwistoczerwone do pomarańczowoczerwonych — bardzo charakterystyczne. Trzon wysokości 5–12 cm, masywny, brzuchaty, w górnej części żółty, w dolnej czerwonawy, pokryty gęstą, czerwoną siateczką. Miąższ kremowożółty, po przekrojeniu powoli sinieje (najpierw błękitnieje, potem zielenieje). Zapach u młodych okazów słaby, u starszych nieprzyjemny, przypominający padlinę. Smak łagodny, słodkawy.
Sezon
Od lipca do września, najczęściej w sierpniu.
Jadalnosc
TRUJĄCY. Zawiera toksyny (glikoproteiny: bolezatol, bolesatyna) powodujące ostre zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Objawy pojawiają się po 0,5–2 godzinach: silne nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, osłabienie, zawroty głowy. W ciężkich przypadkach może dojść do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych. Wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Toksyny nie są termostabilne — po ugotowaniu grzyb jest jadalny, ale ze względu na ryzyko pomyłki odradza się zbieranie. Grzyb objęty w Polsce ochroną częściową — nie wolno go zbierać.