Szyszkowiec łuskowaty
Wystepowanie
Szyszkowiec łuskowaty to niezwykły, charakterystyczny grzyb. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod bukami, dębami, rzadziej pod świerkami. Preferuje gleby kwaśne, próchniczne, wilgotne. Pojawia się w buczynach, lasach mieszanych, na poboczach dróg. W Polsce rzadki.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–12 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia bardzo charakterystyczna — grubo łuskowata, kosmata, szaro-czarna do ciemnobrązowej, przypominająca szyszkę — stąd nazwa "szyszkowiec". Brzeg kapelusza postrzępiony. Rurki drobne, początkowo białe do szarych, później czarniawe. Pory drobne, szarawe do czarniawych, po ugnieceniu ciemniejące. Trzon wysokości 5–12 cm, walcowaty, szarawy do brązowawego, pokryty kosmatymi łuskami, z charakterystycznym, watowatym, szarobrązowym pierścieniem. Miąższ biały do szarawego, po przekrojeniu powoli ciemnieje (czerwienieje, potem czernieje). Zapach słaby, grzybowy. Smak łagodny.
Sezon
Od lipca do października.
Jadalnosc
Jadalny, ale mało wartościowy. Młode okazy są jadalne, starsze stają się twarde i łykowate. Nadaje się do smażenia, ale trzeba go dokładnie oczyścić z łusek. Ze względu na rzadkość w Polsce nie powinien być zbierany.