Ponurnik aksamitny
Wystepowanie
Dość pospolity w całej Polsce. Rośnie na martwym drewnie drzew iglastych, głównie sosny i świerka, rzadziej na drewnie liściastym. Pojawia się na pniakach, leżących kłodach, korzeniach obumarłych drzew. Preferuje bory sosnowe i lasy mieszane. Owocniki wyrastają pojedynczo lub w wiązkach, często od późnego lata do późnej jesieni.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 5–25 cm, początkowo wypukły z podwiniętym brzegiem, później płaski do muszlowatego, nieregularny. Barwa rdzawobrązowa do ciemnobrązowej. Powierzchnia gęsto aksamitna, filcowata, sucha — stąd nazwa. Trzon 2–6 cm długości, 1–3 cm grubości, krótki, gruby, często ekscentryczny (boczny), zwężający się ku podstawie, pokryty ciemnobrązowym, aksamitnym kutnerem. Miąższ białawy do kremowego, u starszych brązowawy, twardy. Zapach przyjemny, grzybowy. Smak* gorzki. Blaszki zbiegające, gęste, oliwkowożółte do oliwkowozielonych, łatwo oddzielające się od kapelusza.
Sezon
Od lipca do listopada.
Jadalnosc
*NIEJADALNY* — ze względu na gorzki smak. Nie jest trujący, ale z powodu uporczywej goryczy nie nadaje się do spożycia, a po ugotowaniu goryczka się nasila. Dawniej bywał kiszony lub marynowany po wielokrotnym przelewaniu wrzątkiem, ale obecnie nie poleca się go do celów kulinarnych.