Podgrzybek zajączek
Wystepowanie
Podgrzybek zajączek występuje w lasach liściastych i mieszanych, rzadziej w iglastych. Tworzy mikoryzę z dębem, bukiem, grabem, brzozą, a także z sosną i świerkiem. Preferuje gleby przepuszczalne, piaszczysto-gliniaste. Pojawia się na skrajach lasów, polanach, przy ścieżkach. W Polsce pospolity, choć rzadziej spotykany niż podgrzyb brunatny.
Wyglad
Kapelusz średnicy 3–10 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia sucha, aksamitna (jak zamsz), w starszych okazach drobno popękana. Barwa od żółtooliwkowej, ochrowej do brązowooliwkowej — charakterystyczna, nieco przypomina kolor mechów. Rurki długie, drobne, żółte, później żółtozielone, przy ucisku słabo siniejące lub wcale. Pory kanciaste, żółte. Trzon wysokości 4–10 cm, walcowaty lub zwężający się ku podstawie, żółtawy, bez siateczki, gładki. Miąższ żółtawy, w kapeluszu białawożółty, przy przekrojeniu słabo sinieje (lub wcale). Zapach owocowy. Smak łagodny.
Sezon
Od czerwca do października.
Jadalnosc
Jadalny, ale mniej wartościowy od podgrzyba brunatnego. Ma delikatny, niezbyt wyrazisty smak. Nadaje się do mieszania z innymi grzybami, do sosów, smażenia. Nie poleca się do suszenia — staje się twardy i traci smak.