Podgrzybek grubosiatkowany
Wystepowanie
Podgrzybek grubosiatkowany występuje w lasach iglastych i mieszanych, głównie pod świerkami, rzadziej pod sosnami i jodłami. Preferuje gleby kwaśne, wilgotne, mszyste. Pojawia się w borach świerkowych, w górach częściej niż na nizinach. W Polsce dość rzadki.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–12 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia sucha, aksamitna, u starszych okazów popękana. Barwa od czerwonawobrązowej, rdzawobrązowej do ochrowobrązowej. Rurki żółte, później żółtozielone, przy ucisku słabo siniejące. Pory drobne, żółte. Trzon wysokości 4–10 cm, walcowaty lub maczugowaty, żółtawy, pokryty charakterystyczną, wyraźną, ciemniejszą grubą siateczką — stąd nazwa "grubosiatkowany". Miąższ kremowożółty, po przekrojeniu słabo sinieje. Zapach przyjemny, grzybowy. Smak łagodny.
Sezon
Od lipca do października.
Jadalnosc
Jadalny, smaczny. W smaku podobny do podgrzybka zajączka, nieco delikatniejszy. Nadaje się do smażenia, duszenia, do sosów. Nie poleca się do suszenia.