Podgrzyb brunatny
Wystepowanie
Podgrzyb brunatny to jeden z najpopularniejszych grzybów jadalnych w Polsce. Występuje powszechnie w lasach iglastych i mieszanych, głównie pod świerkami, sosnami, a także pod bukami i dębami. Preferuje gleby kwaśne, piaszczyste, wilgotne. Pojawia się w borach świeżych, na mszystych polanach, przy leśnych drogach. W górach bardzo pospolity w reglu dolnym. W całym kraju występuje masowo.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–15 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty, w końcu płaski. Powierzchnia gładka, aksamitna, w wilgotne dni lepka i błyszcząca. Barwa ciemnobrązowa, kasztanowobrązowa, czekoladowa — stąd nazwa "brunatny". Rurki drobne, początkowo kremowożółte, później żółtozielone, przy ucisku siniejące (zielononiebieskie) — to cecha charakterystyczna. Pory drobne, kanciaste, żółte, siniejące. Trzon wysokości 4–12 cm, walcowaty, często wygięty, w kolorze od żółtobrązowego do oliwkowobrązowego, bez siateczki, gładki. Miąższ kremowożółty, po przekrojeniu sinieje (zielononiebieski), szczególnie intensywnie nad rurkami i na szczycie trzonu. Zapach przyjemny, grzybowy. Smak łagodny, kwaskowaty.
Sezon
Od czerwca do listopada — jeden z najdłużej owocujących grzybów. Szczyt w sierpniu i wrześniu. Pojawia się również w październiku i listopadzie podczas łagodnej jesieni.
Jadalnosc
Jadalny, wysoko ceniony. Ma charakterystyczny, lekko kwaskowaty smak. Świetnie nadaje się do smażenia, duszenia, marynowania, mrożenia. Bardzo dobry do sosów — po ugotowaniu wydziela ciemny, aromatyczny wywar. Do suszenia średni — ciemnieje i traci część smaku. W kuchni używany podobnie jak prawdziwek, choć ma mniej wyrafinowany aromat.