Pieprznik blady
Wystepowanie
Rzadki w Polsce. Rośnie w lasach liściastych, głównie pod dębami, bukami i grabami. Preferuje gleby wapienne, ciepłe stanowiska. Często spotykany w parkach i na obrzeżach lasów. W wielu krajach Europy uważany za synonim pieprznika jadalnego (Cantharellus cibarius), ale wyróżnia się jasną barwą i nieco innym siedliskiem.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 3–8 cm, lejkowaty, o falistym brzegu. Barwa bardzo jasna — kremowa, bladożółta, czasem wręcz biaława z żółtawym środkiem. Powierzchnia gładka, matowa. Trzon 2–5 cm długości, 0,5–1,5 cm grubości, zwężający się ku podstawie, białawy do kremowego. Miąższ jędrny, biały, w kapeluszu gruby. Zapach przyjemny, owocowy, przypominający morele — słabszy niż u kurki. Smak* łagodny, delikatny. Fałdy hymenoforu grube, zbiegające, w kolorze bladożółtym.
Sezon
Od lipca do października.
Jadalnosc
*Jadalny*, wartościowy jak kurka. Nie wymaga obgotowywania. Nadaje się do wszystkich potraw — smażenia, duszenia, marynowania, suszenia. Ze względu na jasną barwę łatwo odróżnić go w kuchni od innych pieprzników. Ceniony za delikatny smak.