Muchomor żółtawy
Wystepowanie
Dość rzadki w Polsce. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod brzozami, dębami i sosnami. Preferuje gleby kwaśne, wilgotne. Występuje pojedynczo lub w małych grupach, często na obrzeżach lasów, przy leśnych drogach i na polanach. Spotykany od nizin po niższe partie górskie.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 4–12 cm, początkowo jajowaty do dzwonkowatego, później wypukły do płaskiego. Barwa intensywnie żółta do pomarańczowożółtej, na środku ciemniejsza, pomarańczowobrązowa. Powierzchnia gładka, sucha, matowa, bez resztek osłony. Trzon 12–18 cm długości, 1,2–2 cm grubości, smukły, walcowaty, bladożółty, z bulwiastą podstawą otoczoną białą, workowatą pochwą. Trzon biały z żółtopomarańczowymi kłaczkami. Brak pierścienia (kluczowa cecha!). Kapelusz z wyraźnym garbkiem (umbo). Brzeg kapelusza wyraźnie prążkowany do 1/3 promienia. Miąższ biały, pod skórką kapelusza żółtawy, cienki. Zapach słaby. Smak* łagodny. Blaszki białe, gęste, wolne.
Sezon
Od czerwca do października.
Jadalnosc
*JADALNY*, smaczny. Nie wymaga obgotowywania. Nadaje się do smażenia i duszenia. Smak delikatny, orzechowy. Miąższ kruchy — wymaga ostrożnego czyszczenia. Ze względu na brak pierścienia i żółtą barwę łatwy do identyfikacji. Należy uważać na pomylenie z trującym muchomorem narcyzowym, który ma pierścień i plamki na kapeluszu.