Muchomor szyszkowaty
Wystepowanie
Rzadki w Polsce. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod dębami, bukami, lipami i grabami. Preferuje gleby wapienne, ciepłe, żyzne stanowiska. Występuje pojedynczo, rzadziej w małych grupach. Ochroną gatunkową objęty w wielu krajach Europy.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 5–15 cm, początkowo jajowaty do kulistego, później wypukły. Barwa biała do kremowej, gęsto pokryta grubymi, brodawkowatymi, spiczastymi łuskami (resztkami osłony) — przypomina szyszkę. Łuski są trwałe, nie zmywają się deszczem. Trzon 8–15 cm długości, 1–2,5 cm grubości, walcowaty, biały, z bulwiastą podstawą (bulwa często wydłużona, korzeniasta). Pochwa: brak (volva absent), czasem wałeczkowate zgrubienia u podstawy trzonu. Pierścień biały, szeroki, postrzępiony. Miąższ biały, nie zmienia barwy. Zapach słaby, przyjemny. Smak* łagodny. Blaszki białe, gęste, wolne.
Sezon
Od lipca do października.
Jadalnosc
*TRUJĄCY!* Dawniej uważany za jadalnego, obecnie uznawany za trującego. Zawiera substancje toksyczne działające na układ nerwowy (neurotoksyny) o słabo poznanym składzie. Objawy: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zawroty głowy, zaburzenia widzenia. Ze względu na rzadkość i ochronę gatunkową nie należy go zbierać.