Muchomor narcyzowy
Wystepowanie
Dość rzadki w Polsce. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod dębami, bukami, brzozami i sosnami. Preferuje gleby kwaśne, piaszczyste. Występuje pojedynczo lub w małych grupach, na obrzeżach lasów, w suchych borach sosnowych i na wrzosowiskach.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 4–10 cm, początkowo wypukły, później płaski, gładki, często z resztkami osłony w postaci białawych lub żółtawych plamek. Barwa od bladożółtej do jaskrawożółtej, na środku ciemniejsza. Powierzchnia sucha, błyszcząca. Trzon 5–10 cm długości, 0,6–1 cm grubości, walcowaty, biały do kremowego, z bulwiastą podstawą otoczoną szczątkową pochwą (często w postaci wałeczka na bulwiastej nasadzie). Brzeg kapelusza silnie i wyraźnie prążkowany. Pierścień biały do żółtawego, delikatny, często zanikający. Miąższ biały, nie zmienia barwy. Zapach słaby, rzodkiewkowy. Smak* słodkawy. Blaszki białe, gęste, wolne.
Sezon
Od czerwca do października.
Jadalnosc
*TRUJĄCY!* Zawiera kwas ibotenowy i muscymol, podobnie jak muchomor czerwony i plamisty, ale w mniejszych stężeniach. Objawy: zaburzenia widzenia, halucynacje, pobudzenie, ślinotok, nudności. Objawy słabsze niż u muchomora plamistego, ale nadal groźne. Ze względu na atrakcyjny, "jadalny" wygląd (żółty kapelusz) bywa mylony z jadalnymi gołąbkami.