Mleczaj wełnianka
Wystepowanie
Rośnie pod brzozami, w lasach liściastych i mieszanych, na obrzeżach lasów, przy drogach, na polanach. Preferuje gleby kwaśne, piaszczyste i gliniaste. Tworzy mikoryzę z brzozą brodawkowatą i omszoną. W Polsce pospolity.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 4–12 cm, początkowo wypukły z silnie podwiniętym brzegiem, później płaskołejkowaty. Brzeg charakterystycznie kosmatofilcowaty, strzępiasty. Barwa różowocielista do łososiowej, z wyraźnymi, ciemniejszymi koncentrycznymi strefami. Blaszki gęste, kremoworóżowe. Trzon 3–7 cm, walcowaty, jaśniejszy od kapelusza, kruchy. Miąższ biały do kremowego, niezmieniający barwy po przekrojeniu. Mleczko obfite, białe, niezmieniające barwy, o bardzo ostrym, piekącym smaku. Zapach słaby, owocowy.
Sezon
Od sierpnia do listopada. Szczyt od września do października.
Jadalnosc
TRUJĄCY — surowy wywołuje silne zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Zawiera substancje drażniące przewód pokarmowy (tormintozyna). Po dokładnym ugotowaniu (kilkakrotne odlanie wody) traci część toksyn i w niektórych krajach (Europa Wschodnia, Skandynawia) jest spożywany jako grzyb jadalny po obróbce. W Polsce uznawany za trujący. Objawy zatrucia: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka po 1–3 godzinach od spożycia. Nie zawiera śmiertelnych toksyn, ale zatrucie jest bardzo nieprzyjemne. Standardowe zalecenie: NIE ZBIERAĆ ani nie spożywać.