Mleczaj śluzowaty
Wystepowanie
Rośnie pod brzozami i bukami, w lasach liściastych i mieszanych. Preferuje gleby wilgotne, gliniaste. Tworzy mikoryzę z brzozą i bukiem. W Polsce dość pospolity, szczególnie w wilgotnych lasach.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 4–10 cm, początkowo wypukły, potem płaski z małym wgłębieniem. Powierzchnia bardzo śliska i lepka w stanie wilgotnym (stąd nazwa), po wyschnięciu błyszcząca. Barwa szarooliwkowa do zielonoszarej, często z ciemniejszymi plamami, bez strefowania. Brzeg długo podwinięty. Blaszki gęste, kremowe do bladoochrowych, po uszkodzeniu brązowiejące. Trzon 3–6 cm, walcowaty, jaśniejszy niż kapelusz, czasem śluzowaty u podstawy. Miąższ białawy do kremowego, niezmieniający barwy. Mleczko skąpe, białe, po wyschnięciu szarzejące, o ostrym smaku. Zapach słaby, niecharakterystyczny.
Sezon
Od sierpnia do listopada.
Jadalnosc
NIEJADALNY z powodu ostrego, piekącego smaku. Nie zawiera silnych toksyn, ale smak jest tak nieprzyjemny, że praktycznie uniemożliwia spożycie. Po ugotowaniu ostrość nie znika całkowicie. W klasyfikacjach niektórych krajów uznawany za trujący (łagodne zatrucia pokarmowe). W Polsce raczej omijany przez grzybiarzy. Nie ma wartości kulinarnych.