Mleczaj rudy
Wystepowanie
Rośnie pod sosnami i świerkami, w lasach iglastych i mieszanych. Preferuje gleby kwaśne, piaszczyste, ubogie. Jeden z najpospolitszych mleczajów w borach sosnowych. Można go spotkać masowo, szczególnie na wilgotnych stanowiskach.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 4–10 cm, początkowo wypukły z wyraźnym, dużym ostrym guzkiem na środku, później płaski do lejkowatego, zawsze z guzkiem pośrodku. Barwa czerwonordzawa do czerwonobrązowej, bez strefowania (jednolita). Powierzchnia gładka, matowa. Blaszki gęste, kremoworóżowe do brązowawych. Trzon 4–10 cm wysokości, walcowaty, barwy jaśniejszej niż kapelusz. Miąższ białawy do kremowego, niezmieniający barwy po przekrojeniu, twardy. Mleczko obfite, białe, niezmieniające barwy, o wyjątkowo ostrym, piekącym smaku. Zapach słaby, ziemisty.
Sezon
Od czerwca do listopada. Bardzo długi sezon.
Jadalnosc
NIEJADALNY z powodu wyjątkowo ostrego, piekącego smaku, który nie znika nawet po dłuższym gotowaniu. W niektórych krajach Europy Wschodniej używany po wielokrotnym wygotowaniu jako przyprawa (proszek). W Polsce uznawany za grzyb niejadalny. Spożycie surowego lub niedogotowanego może wywołać podrażnienie żołądka. Nie zawiera silnych toksyn, ale smak jest tak nieprzyjemny, że praktycznie uniemożliwia spożycie. Uwaga: nawet mały kawałek dodany do potrawy psuje całość.