Mleczaj omszony
Wystepowanie
Rośnie pod brzozami, w lasach liściastych i mieszanych, na obrzeżach lasów, przy drogach, na łąkach. Preferuje gleby wilgotne, piaszczyste. Tworzy mikoryzę z brzozą brodawkowatą. W Polsce pospolity od nizin po pogórze.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 4–10 cm, początkowo wypukły z silnie podwiniętym brzegiem, później płaski i lejkowaty. Brzeg długo podwinięty, kosmaty (choć mniej wyraźnie niż u mleczaja wełnianki). Barwa kremowobiała do bladoróżowej, często z ciemniejszym, różowawym środkiem, bez wyraźnego strefowania. Powierzchnia sucha, delikatnie omszona. Blaszki gęste, kremowe do różowawych. Trzon 3–6 cm, walcowaty, biały do kremowego, kruchy. Miąższ biały, niezmieniający barwy po przekrojeniu. Mleczko obfite, białe, niezmieniające barwy, o bardzo ostrym, piekącym smaku. Zapach słaby, przyjemny.
Sezon
Od sierpnia do listopada.
Jadalnosc
TRUJĄCY — podobnie jak mleczaj wełnianka. Zawiera substancje drażniące przewód pokarmowy. Powoduje zatrucia: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę. Objawy po 1–3 godzinach od spożycia. W niektórych krajach wschodnioeuropejskich bywa spożywany po wielokrotnym wygotowaniu, ale w Polsce jest uznawany za trujący. Standardowe zalecenie: NIE ZBIERAĆ. Nie należy ryzykować, nawet przy planowanej obróbce.