Mleczaj miły
Wystepowanie
Rośnie pod dębami, w lasach liściastych i mieszanych. Preferuje gleby żyzne, gliniaste. Tworzy mikoryzę wyłącznie z dębami (szypułkowym i bezszypułkowym). W Polsce pospolity, jeden z najczęstszych mleczajów w lasach dębowych.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 3–8 cm, początkowo wypukły, potem płaski i w końcu lejkowaty. Barwa czerwonobrązowa do ciemnobrązowej, często z koncentrycznymi strefami jaśniejszymi. Powierzchnia gładka, matowa, sucha. Blaszki gęste, kremowe do różowobrązowych. Trzon 3–6 cm wysokości, walcowaty, brązowawy, często jaśniejszy niż kapelusz. Miąższ kremowy do brązowawego, niezmieniający barwy po przekrojeniu. Mleczko skąpe, białawe, o łagodnym smaku, ale charakterystycznym zapachu — przypominającym robactwo (pluskwy domowe). Zapach jest bardzo wyczuwalny i dla wielu osób nieprzyjemny. Smak łagodny, nieostry.
Sezon
Od lipca do listopada. Bardzo pospolity przez całą jesień.
Jadalnosc
Jadalny, ale niskiej jakości. Ze względu na nieprzyjemny zapach (robactwa) rzadko zbierany do celów spożywczych. Po ugotowaniu zapach słabnie, ale nie znika całkowicie. Można go używać jako domieszkę do marynat lub jako grzyb przyprawowy w suszu (w niewielkich ilościach). W niektórych krajach uznawany za grzyb jadalny tylko po wysuszeniu i zmieleniu na proszek.