Łuszczak zmienny
Wystepowanie
Rośnie gromadnie (w wiązkach) na pniakach i pniach drzew liściastych, rzadziej iglastych. Preferuje buk, brzozę, olchę, wierzbę. Pasożyt i saprotrof. W Polsce bardzo pospolity. Występuje od nizin po góry. Najczęściej spotykany grzyb rosnący na drewnie w polskich lasach.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 2–7 cm, początkowo wypukły, potem płaski z tępym garbkiem. Barwa zmienna — ochrowożółta do brązowej, u młodych ciemniejsza, u starszych jaśniejsza. Charakterystyczne: w stanie wilgotnym kapelusz jest *przeźroczysty i prążkowany od prześwitujących blaszek. Powierzchnia gładka, śliska. Blaszki gęste, przyrośnięte ząbkiem, początkowo kremowe, później rdzawobrązowe. Trzon 4–8 cm wysokości, cienki, wygięty, u góry jasny, ku dołowi ciemnobrązowy do czarnego. Pierścień* trwały, łuszczący się, na starszych okazach zanikający. Miąższ cienki, kremowy, smak łagodny. Zapach przyjemny, grzybowy.
Sezon
Od kwietnia do grudnia. W łagodne zimy można spotkać nawet w styczniu. Pojawia się w kilku falach w ciągu sezonu.
Jadalnosc
Jadalny, bardzo ceniony. Doskonały do zup, sosów, smażenia, marynowania i suszenia. Nadaje potrawom intensywny grzybowy aromat. Używany tylko kapelusze i górne części trzonów (dolne są łykowate). Wymaga dokładnego gotowania (minimum 10 min) — surowe mogą być trujące (zawierają niestabilne hemolizyny). Po ugotowaniu w pełni bezpieczny. Jeden z najlepszych grzybów jadalnych rosnących na drewnie.