Lejkowiec dęty
Wystepowanie
Gatunek rzadki, ale lokalnie obfity. Rośnie w lasach liściastych, głównie pod bukami, dębami i grabami. Preferuje gleby wapienne, wilgotne, zacienione stanowiska. Często pojawia się w dużych grupach, tworząc charakterystyczne "czarne plamy" w runie. Występuje na niżu i w niższych położeniach górskich.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 3–10 cm, głęboko lejkowaty, aż do kielichowatego, z falistym, podwiniętym brzegiem. Barwa od ciemnobrązowej do czarnej, wewnątrz jaśniejsza, szarobrązowa. Powierzchnia drobno łuseczkowata lub aksamitna. Trzon 4–8 cm długości, 0,5–1 cm grubości, całkowicie pusty (dęty), płynnie przechodzący w kapelusz, czarniawy. Miąższ* cienki, kruchy, czarniawy, bez wyraźnego zapachu, smak łagodny. Hymenofor gładki lub słabo pomarszczony, szarawy, zbiegający na trzon. Brak fałd lub blaszek.
Sezon
Od lipca do października (listopada w ciepłe jesienie).
Jadalnosc
*Jadalny*, bardzo ceniony w kuchniach europejskich. Znany jako "trąbka śmierci" lub "czarna kurka". Nie wymaga obgotowywania. Doskonały do suszenia — po uwodnieniu intensywnie aromatyczny. Świetny do sosów, risotto, zup i jajecznicy. Po wysuszeniu łatwo kruszeje, ale przechowywany w całości zachowuje aromat latami.