Lejkoporek olszowy
Wystepowanie
Lejkoporek olszowy rośnie wyłącznie pod olszami (czarną i szarą), z którymi tworzy ścisłą mikoryzę. Występuje w wilgotnych lasach olszowych (olsach), nad brzegami strumieni, na bagnach i torfowiskach. Preferuje gleby wilgotne, żyzne, torfiaste. W Polsce dość rzadki. Objęty ochroną częściową.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–10 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty, w końcu lejkowato wklęsły — stąd nazwa "lejkoporek". Powierzchnia sucha, aksamitna, gładka. Barwa od żółtoochrowej, żółtobrązowej do brązowej, z wiekiem ciemnieje. Rurki krótkie, zbiegające na trzon, charakterystycznie żółte, przy ugnieceniu siniejące (zielononiebieskie). Pory drobne, żółte. Trzon wysokości 4–8 cm, walcowaty, żółtobrązowy, gładki. Miąższ żółtawy, po przekrojeniu sinieje. Zapach słaby. Smak łagodny.
Sezon
Od lipca do października.
Jadalnosc
Jadalny, ale mało wartościowy. Młode okazy można smażyć. Ze względu na rzadkość i ochronę gatunkową nie powinien być zbierany.