Krowiak olszowy
Wystepowanie
Rzadszy od krowiaka podwiniętego. Rośnie w lasach liściastych, wyłącznie pod olszami, z którymi tworzy mykoryzę. Preferuje wilgotne, podmokłe stanowiska — brzegi strumieni, torfowiska, olsy. Występuje pojedynczo lub w grupach, często w towarzystwie mchów.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 3–15 cm, początkowo wypukły z lekko podwiniętym lub niepodwiniętym brzegiem, później płaski do lejkowatego. Barwa czerwonobrązowa do miedzianobrązowej, u młodych okazów często z czerwonawym odcieniem. Powierzchnia sucha, aksamitna, później gładka. Trzon 3–6 cm długości, 0,5–1,5 cm grubości, zwężający się ku podstawie, czerwonobrązowy, często wygięty. Miąższ żółtawy do brązowawego, po uszkodzeniu powoli brązowiejący. Zapach słaby, grzybowy. Smak* kwaśny. Blaszki zbiegające, gęste, rozwidlone, początkowo kremowe, później rdzawobrązowe.
Sezon
Od lipca do października.
Jadalnosc
*TRUJĄCY!* Podobnie jak krowiak podwinięty zawiera toksyny wywołujące zespół paxillusowy. Objawy: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, a następnie ostra hemoliza z żółtaczką i niewydolnością nerek. Może być śmiertelny. Dawniej uznawany za podgatunek krowiaka podwiniętego. Z uwagi na ścisły związek z olszą nieco łatwiejszy do identyfikacji.