Koźlarz grabowy
Występowanie
Koźlarz grabowy występuje w lasach liściastych, głównie pod grabami, rzadziej pod leszczyną, lipą i bukiem. Tworzy z nimi ścisłą mikoryzę. Preferuje gleby żyzne, wilgotne, wapienne. Pojawia się w grądach, na skrajach lasów, w parkach. W Polsce dość pospolity, choć mniej znany od koźlarza babki.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–12 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia sucha, matowa, często pomarszczona i popękana — to cecha charakterystyczna. Barwa od ciemnobrązowej, oliwkowobrązowej do czarnobrązowej, znacznie ciemniejsza niż u koźlarza babki. Rurki drobne, początkowo białawe, później szarawe do brązowawych. Pory drobne, szarawe. Trzon wysokości 6–15 cm, walcowaty, zwężający się ku górze, biały do kremowego, pokryty drobnymi, ciemnymi łuskami. Miąższ biały, po przekrojeniu powoli brązowieje, potem czernieje. Zapach przyjemny. Smak łagodny.
Sezon
Od czerwca do października, najobficiej w lipcu i sierpniu.
Jadalność
Jadalny, smaczny. Bardzo podobny w smaku do koźlarza babki. Nadaje się do smażenia, duszenia, sosów. Miąższ jest jędrniejszy niż u babki, co jest zaletą. Po obróbce ciemnieje.