Koźlarz babka
Wystepowanie
Koźlarz babka to jeden z najpospolitszych koźlarzy w Polsce. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod brzozami (brodawkowaną i omszoną), z którymi tworzy ścisłą mikoryzę. Pojawia się na skrajach lasów, polanach, przy ścieżkach, w zagajnikach brzozowych, na torfowiskach. Preferuje gleby wilgotne, kwaśne, piaszczysto-gliniaste.
Wyglad
Kapelusz średnicy 5–15 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia gładka, sucha, w wilgotne dni nieco lepka. Barwa zmienna — od szarobrązowej, jasnobrązowej do ciemnobrązowej, często z jaśniejszymi brzegami. Rurki drobne, początkowo białawe do kremowych, później szarawe, przy ucisku ciemniejące (brązowiejące). Pory drobne, szarawe. Trzon wysokości 7–20 cm, walcowaty, długi, zwężający się ku górze, biały do kremowego, gęsto pokryty drobnymi, ciemnymi (brązowoczarnymi) łuskami — stąd nazwa "babka" (trzon wygląda jak oskórowana nóżka). Miąższ biały, po przekrojeniu powoli brązowieje, a następnie czernieje. Zapach przyjemny, grzybowy. Smak łagodny.
Sezon
Od czerwca do października, najobficiej w lipcu i sierpniu.
Jadalnosc
Jadalny, smaczny. Miąższ jest dość miękki i szybko nasiąka wodą podczas gotowania. Świetny do smażenia, duszenia, sosów. Do suszenia mniej polecany — staje się twardy. Młode okazy są jędrniejsze i smaczniejsze. Podczas obróbki miąższ czernieje — to normalne i nie wpływa na smak.