Klejówka świerkowa
Występowanie
Dość pospolita w całej Polsce. Rośnie w lasach iglastych, wyłącznie pod świerkami, z którymi tworzy mykoryzę. Preferuje wilgotne, ocienione stanowiska, na glebach kwaśnych. Często pojawia się grupami, rzadziej pojedynczo. Spotykana od nizin po niższe partie gór.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 4–12 cm, początkowo wypukły z podwiniętym brzegiem, później płasko wypukły. Powierzchnia lepka, śliska, obficie pokryta przezroczystym śluzem, zwłaszcza w wilgotne dni. Barwa od fioletowoszarej przez brązowofioletową do szarobrązowej z fioletowym odcieniem. Trzon 4–10 cm długości, 1–2 cm grubości, walcowaty, białawy, w górnej części z nitkowatą, ciemną strefą pierścieniową. Miąższ biały, mięsisty, pod skórką kapelusza fioletowawy. Zapach słaby, przyjemny. Smak* łagodny. Blaszki zbiegające, początkowo białe, później czerniejące, szerokie i rzadkie.
Sezon
Od sierpnia do października.
Jadalność
*Jadalny*, średniej wartości. Należy usunąć śluzowatą skórkę przed obróbką. Nie wymaga obgotowywania. Nadaje się do smażenia i duszenia. Po ugotowaniu ciemnieje. Smak łagodny, nieco mdły. Ze względu na obfitą warstwę śluzu wymaga dokładnego oczyszczenia.