Gorzkoborowik korzeniasty
Wystepowanie
Gorzkoborowik korzeniasty występuje w lasach liściastych, głównie pod dębami i bukami, na glebach wapiennych, zasobnych w składniki mineralne. Preferuje stanowiska ciepłe, nasłonecznione. Pojawia się w parkach, alejach, na skrajach lasów. W Polsce rzadszy niż gorzkoborowik żółtopory, częstszy w południowej części kraju.
Wyglad
Kapelusz średnicy 5–15 cm, początkowo półkulisty, później poduchowaty. Powierzchnia sucha, aksamitna, często popękana, w kolorze od kremowobiałego przez szarobrązowy do oliwkowobrązowego. Rurki żółte, później żółtozielone. Pory drobne, żółte, po ugnieceniu siniejące. Trzon wysokości 5–15 cm, maczugowaty, często korzeniasto zwężający się ku podstawie, kremowożółty, bez czerwonej siateczki (lub z bardzo słabą siateczką w górnej części) — to różnica w stosunku do gorzkoborowika żółtoporego. Miąższ kremowożółty, po przekrojeniu natychmiastowo sinieje na intensywnie niebiesko w trzonie. Zapach nieprzyjemny, kwaśny. Smak wyraźnie gorzki.
Sezon
Od lipca do września.
Jadalnosc
Niejadalny z powodu gorzkiego smaku. Toksyczność nieznana, ale gorycz uniemożliwia kulinarne wykorzystanie. Tak samo jak u gorzkoborowika żółtoporego — gorycz nie znika po obróbce termicznej.