Gołąbek buczynowy
Wystepowanie
Gołąbek buczynowy, zwany także gołąbkiem Maire'a, rośnie w lasach liściastych, wyłącznie pod bukami — stąd nazwa. Preferuje gleby wapienne, żyzne, wilgotne. Występuje w Europie środkowej i zachodniej, w Polsce dość często w lasach bukowych na niżu i w górach. Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w grupach, w ściółce bukowej.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–9 cm, początkowo półkulisty, później rozpostarty, wklęsły na środku. Barwa różowoczerwona, karminowoczerwona do łososiowej, często jaśniejsza na brzegu. Powierzchnia gładka, w wilgoci lepka. Skórka ściągalna prawie w całości. Brzeg kapelusza tępy, nieprążkowany. Blaszki gęste, wolne, barwy kremowej, z wiekiem żółknące. Trzon wysokości 3–7 cm, grubości 1–2 cm, walcowaty, biały. Miąższ biały, kruchy, w uszkodzonych miejscach żółknący — to ważna cecha. Zapach słaby, owocowy; smak bardzo ostry, piekący.
Sezon
Od lipca do października, najliczniej w sierpniu i wrześniu.
Jadalnosc
NIEJADALNY (z powodu ostrego, piekącego smaku. Nie jest trujący, ale ze względu na ostry smak nienadający się do spożycia).