Gołąbek białozielonawy
Wystepowanie
Gołąbek białozielonawy rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod brzozami, rzadziej pod osikami i dębami. Preferuje gleby wilgotne, kwaśne, piaszczysto-gliniaste. Występuje w całej Europie, w Polsce pospolity na niżu. Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w grupach, w ściółce brzozowej, na obrzeżach lasów, w parkach i na skrajach dróg.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–10 cm, początkowo półkulisty, później rozpostarty, wklęsły na środku. Barwa zielona, szarozielona, oliwkowozielona, często jaśniejsza na brzegu. Powierzchnia gładka, w wilgoci lepka i błyszcząca. Skórka ściągalna prawie do brzegu. Brzeg kapelusza cienki, nieprążkowany. Blaszki gęste, wolne, barwy kremowej, z wiekiem rdzawoplamiste. Trzon wysokości 3–7 cm, grubości 1–2 cm, walcowaty, biały, często z zielonkawym odcieniem. Miąższ biały, kruchy, pod skórką kapelusza zielonkawy. Zapach słaby; smak łagodny.
Sezon
Od lipca do października, najliczniej w sierpniu i wrześniu.
Jadalnosc
Jadalny po dokładnej obróbce termicznej — surowy może powodować dolegliwości żołądkowe. Wymaga gotowania przez minimum 15–20 minut. Nie jest polecany dla niedoświadczonych grzybiarzy ze względu na możliwość pomylenia z muchomorem zielonawym (Amanita phalloides), który jest śmiertelnie trujący. Smak łagodny, przyjemny po ugotowaniu. Kruchy miąższ wymaga ostrożnego transportu.