Gąska żółtobrunatna
Wystepowanie
Gąska żółtobrunatna rośnie w lasach liściastych i mieszanych, głównie pod brzozami, rzadziej pod dębami i bukami. Preferuje gleby wilgotne, kwaśne, torfiaste. Występuje w całej Polsce, częściej na północy i wschodzie kraju, pospolita na niżu. Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w grupach, w wilgotnych lasach, na obrzeżach bagien i torfowisk, w towarzystwie mchów.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–10 cm, początkowo dzwonkowato-wypukły, później rozpostarty z tępym garbem. Barwa żółtobrązowa, rdzawobrązowa do miedzianobrązowej, często jaśniejsza na brzegu. Powierzchnia gładka, w wilgoci lepka i błyszcząca, sucha jako matowa. Brzeg kapelusza cienki, początkowo podwinięty. Blaszki szerokie, rzadkie, wycięte z ząbkiem, barwy kremowej do żółtawej, z wiekiem brązowiejące. Trzon wysokości 5–10 cm, grubości 0,8–1,5 cm, walcowaty, często wygięty, u podstawy zwężony, żółtawy, z wiekiem brązowiejący. Miąższ biały do żółtawego, pod skórką kapelusza brązowawy. Zapach słaby, mączny; smak łagodny, nieco gorzkawy.
Sezon
Od sierpnia do listopada, najliczniej we wrześniu i październiku.
Jadalnosc
NIEJADALNY — według literatury mykologicznej uznawany za grzyb niejadalny. Spożycie surowe lub niedogotowane może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Niektóre źródła dopuszczają spożycie po bardzo dokładnej obróbce termicznej, ale generalnie nie jest zalecany do zbioru. Smak przeciętny, często gorzkawy, miąższ cienki.