Gąska dachówkowata
Wystepowanie
Gąska dachówkowata rośnie w lasach iglastych i mieszanych, głównie pod sosnami, rzadziej pod świerkami. Preferuje gleby piaszczyste, kwaśne, ubogie. Występuje w całej Polsce, pospolita na niżu i w niższych partiach gór. Owocniki wyrastają w grupach, często w rzędach lub kręgach, w ściółce sosnowej, na obrzeżach lasów i polanach.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–10 cm, początkowo półkulisty, później rozpostarty z tępym garbem. Barwa brązowa, czerwonobrązowa do ciemnobrązowej, pokryta ciemniejszymi, dachówkowatymi łuskami — stąd nazwa. Powierzchnia sucha, matowa, włóknista. Brzeg kapelusza podwinięty, później prosty. Blaszki szerokie, rzadkie, wycięte z ząbkiem, barwy kremowej, z wiekiem brązowiejące. Trzon wysokości 4–8 cm, grubości 1–2 cm, walcowaty, pełny, białawy do brązowawego, delikatnie włóknisty. Miąższ biały, jędrny, pod skórką kapelusza brązowawy. Zapach słaby, mączny; smak łagodny, przyjemny.
Sezon
Od sierpnia do listopada, szczyt występowania we wrześniu i październiku.
Jadalnosc
NIEJADALNY. Według literatury mykologicznej uznawany za grzyb niejadalny. Egzemplarze o łagodnym smaku mogą być sporadycznie spożywane według niektórych źródeł, jednak generalnie nie jest zalecany do zbioru. Ze względu na suchy, łuskowaty kapelusz i gorzkawy posmak starszych okazów — grzyb do odrzucenia.