Gąska bukowa
Wystepowanie
Gąska bukowa rośnie w lasach liściastych, głównie pod bukami, rzadziej pod dębami i grabami. Preferuje gleby żyzne, wapienne, wilgotne. Występuje w całej Europie, w Polsce dość często w lasach bukowych na niżu i w górach. Owocniki pojawiają się w grupach, w ściółce bukowej, często w towarzystwie mchów. Jest mykoryzowa związana głównie z bukiem.
Wyglad
Kapelusz średnicy 4–10 cm, początkowo wypukły, później rozpostarty z tępym garbem. Barwa ciemnobrązowa, kasztanowobrązowa do rdzawobrązowej, często jaśniejsza na brzegu. Powierzchnia gładka, w wilgoci śliska i lepka, sucha jako matowa, błyszcząca. Brzeg kapelusza cienki, podwinięty. Blaszki szerokie, rzadkie, wycięte z ząbkiem, barwy kremowej do żółtawej, z wiekiem rdzawobrązowiejące. Trzon wysokości 4–8 cm, grubości 1–2 cm, walcowaty, u podstawy często nieco zgrubiały, białawy z brązowawym nalotem. Miąższ biały, pod skórką kapelusza brązowawy. Zapach słaby, mączny; smak łagodny, nieco orzechowy.
Sezon
Od sierpnia do listopada, najliczniej we wrześniu i październiku.
Jadalnosc
Jadalny, dobry grzyb jadalny. Miąższ jędrny, smaczny po obróbce termicznej. Nadaje się do zup, sosów, smażenia i duszenia. Można go suszyć. W niektórych krajach uznawany za grzyb jadalny średniej jakości. Gotować min. 15 minut przed spożyciem. W starszych owocnikach może być gorzkawy.