Czubajka gwiaździsta
Wystepowanie
Rzadsza od czubajki kanii. Rośnie na łąkach, pastwiskach, polanach, obrzeżach lasów, w widnych lasach liściastych. Preferuje gleby piaszczyste, przepuszczalne. Występuje pojedynczo lub w małych grupach, często w towarzystwie czubajki kanii.
Wyglad
*Kapelusz o średnicy 5–12 cm, początkowo jajowaty, później parasolowaty, z wyraźnym garbkiem na środku. Barwa szarobrązowa do brązowej, z charakterystycznym układem łusek — łuski układają się w gwiaździsty wzór wokół ciemniejszego, gładkiego środka. Brzeg kapelusza strzępiasty. Trzon 10–20 cm długości, 0,5–1,2 cm grubości, smukły, walcowaty, pusty w środku, z bulwiastą podstawą. Powierzchnia z wężowatym wzorem (słabszym niż u kanii). Pierścień szeroki, ruchomy. Miąższ biały, nie zmienia barwy, cieńszy niż u kanii. Zapach przyjemny, grzybowy. Smak* łagodny. Blaszki białe, gęste, wolne.
Sezon
Od czerwca do października.
Jadalnosc
*JADALNY*, smaczny, podobny do czubajki kanii. Nie wymaga obgotowywania. Nadaje się do smażenia (kapelusze w panierce), suszenia, zup. Ze względu na mniejsze rozmiary mniej wydajna od kanii. Można zbierać i przetwarzać jak czubajkę kanię.