Boczniak ostrygowaty
Wystepowanie
Rośnie na pniach i pniakach drzew liściastych, głównie buku, wierzby, topoli, brzozy. Saprotrof i słaby pasożyt. W Polsce pospolity w naturze, ale przede wszystkim masowo uprawiany. W naturze występuje od nizin po góry w lasach liściastych i mieszanych.
Wyglad
Kapelusz o średnicy 4–15 cm, *muszlowaty* lub boczny, półkolisty, dachówkowato nachodzący na siebie w wiązkach. Barwa szaroniebieskawa do ciemnoszarej (forma typowa), u odmian uprawnych kremowa do brązowej. Powierzchnia gładka, w stanie wilgotnym śliska. Blaszki gęste, zbiegające na trzon, białe do kremowych. Trzon 1–3 cm, boczny, krótki, często zanikający. Miąższ biały, mięsisty, elastyczny, smak łagodny. Zapach przyjemny, anyżowo-grzybowy (charakterystyczny).
Sezon
W naturze od października do marca. Boczniak jest grzybem zimowym — pojawia się po przymrozkach. Uprawiany dostępny przez cały rok.
Jadalnosc
Jadalny, bardzo ceniony. Dostępny w uprawie komercyjnej. Nadaje się do smażenia, duszenia, zup, sosów, jako zamiennik mięsa (mięsista konsystencja). Ma delikatny, orzechowy smak. Jest bezpieczny i łatwo rozpoznawalny. Wymaga gotowania — surowy może zawierać hemolizyny. W uprawie dostępny przez cały rok.